Fusie met Son en Breugel

De PvdA Nuenen is bezig met het opstellen van haar verkiezingsprogramma. Uw inbreng daarbij is zeer gewenst. Wilt u meepraten over de toekomst van Nuenen, horen wij het graag. Alle onderwerpen kunnen besproken worden. Stuur me een mailtje, dan kom ik er bij u op terug. Het is niet noodzakelijk dat u lid bent van de PvdA.

In dit artikeltje ga ik in op een heikel punt: de onafhankelijkheid van de gemeente Nuenen ca. Enkele jaren geleden dreigde Nuenen geannexeerd te worden door grote buur Eindhoven. Nagenoeg het hele dorp kwam hiertegen in protest. Door goede afspraken te maken over de bouwopgave voor de opvang van de behoefte van Eindhoven kon deze annexatie worden afgewend. Inmiddels zijn we een paar jaar verder en krijgt de gemeente steeds meer taken op haar bordje. Rijk en provincie laten de gemeente zo veel mogelijk zelf doen. Enerzijds heel goed, want we kunnen prima onze eigen keuzes maken. Anderzijds is het ook een flinke belasting, want er komt een heleboel werk uit voort waarbij maar weinig extra budget beschikbaar is.

Door deze extra druk op de ambtelijke organisatie is ook in Nuenen een brede meerderheid voor samenwerking met andere gemeenten. Er wordt al succesvol samengewerkt met andere gemeenten op bijvoorbeeld het vlak van de GGZ, de brandweer en de automatisering. De samenwerking moet verder worden uitgebreid. Nuenen zoekt daarin vooral de gemeente Son en Breugel op. Maar waar gaat dat in de toekomst naar toe? De PvdA beraadt zich op dit moment op haar standpunt. We weten het nog niet precies, maar intensivering van de samenwerking met Son en Breugel is zeker noodzakelijk en mogelijk ook met andere gemeenten. Anders lukt het op termijn niet meer om Nuenen het hoofd boven water te laten houden en een acceptabele dienstverlening aan de inwoners te bieden.

Persoonlijk denk ik dat het verstandig zou zijn op termijn in elk geval de ambtelijke organisaties van Nuenen en Son en Breugel geheel in elkaar te vlechten. De politieke besluitvorming blijft wat mij betreft daarbij apart. Dus Nuenen houdt in mijn visie een eigen gemeenteraad, een eigen college van B&W en een kleine ambtelijke staf. Het merendeel van de ambtenaren kan prima voor twee gemeenten werken. Vergelijk het maar met een adviesbureau dat voor meerdere gemeenten werkt. Zo heb je de voordelen van een grotere gemeente: minder kwetsbaar, efficiënter en meer capaciteit, gecombineerd met het voordeel van een kleine gemeente: beleid dat is afgestemd op de lokale behoefte en een korte afstand tussen burger en bestuur. Ik ben erg benieuwd wat u hier van vindt, mailt u uw mening?

Koester verdraagzaamheid

Vandaag was ik op de Amerikaanse militaire begraafplaats te Margraten. Uitgenodigd door de burgemeester om daar te komen luisteren naar het requiem van Dvorak. Een bijzonder muziekstuk op een zeer bijzondere plek.

Op 13 september 1944 werd het gebied rond Margraten bevrijd door eenheden van de 30e Infanterie Divisie van het Eerste Amerikaanse leger. De Amerikanen brachten, samen met de andere geallieerde troepen, vrede terug in Europa. Ik merk dat in de dagelijkse gang van zaken ik me die vrede niet altijd bewust ben. Het lijkt een vanzelfsprekendheid, maar dat is het zeker niet. Op een dag als vandaag, op een serene begraafplaats met 8301 grafstenen, besef ik me eens te meer dat vrede iets heel bijzonders is. Iets om bij stil te staan.

Tot mijn spijt steekt de onverdraagzaamheid ook vandaag de dag weer de kop op. Verschillende groeperingen komen lijnrecht tegenover elkaar te staan. Waarom nou toch? Koester de vrijheid, zoek naar wat u met anderen verbindt, benadruk niet de verschillen. Vandaag hoorde ik dat de verzoenende toon van president Obama richting de islamitische wereld door een lid van onze Tweede Kamer als ‘levensgevaarlijk’ is bestempeld. Als er iets levensgevaarlijk is, dan is dat wel het opruien van verschillende bevolkingsgroepen. Ik wil daarmee niks bagatelliseren, maar ik geloof in vrede en verdraagzaamheid.

Het requiem van Dvorak, vandaag uitgevoerd door het Limburgs Symfonie Orkest, vormt een beschouwing op de vaak verontrustende vragen van het menselijk bestaan. Graag roep ik een ieder op stil te staan bij vrede en verdraagzaamheid. Je hoeft er niet voor naar de Amerikaanse militaire begraafplaats, je hoeft er niet voor te luisteren naar een zwaar klassiek muziekstuk, het kan altijd en overal. Vrede is bijzonder, wees er zuinig op.